تجزیه و تحلیل ها نشان میدهد در حالی که تقاضا برای سفرهای هوایی همچنان افزایشی است، محیط عملیاتی خطوط هوایی شکنندهتر میشود. این هشدار، زمینهساز شش چالش مهم پیش روی خطوط هوایی در سال ۲۰۲۶ است:
۱. پیشبینی تقاضا دشوارتر خواهد بود، نه ضعیفتر
خطوط هوایی به جای ترافیک کمتر، با ریسک پیشبینی بالاتری روبرو هستند. مسیرهایی که قبلاً قابل اعتماد در نظر گرفته میشدند، به ویژه مقاصد تفریحی، بیثباتتر میشوند. برنامهریزی شبکه باید انعطافپذیری را بر بهینهسازی اولویت دهد و تأکید بیشتری بر ظرفیت کوتاهمدت، قیمتگذاری پویا و اشتراک ناوگان برای جذب نوسانات ناگهانی تقاضا داشته باشد.
2. ریسک سلامت یک مسئله عملیاتی است، نه یک نگرانی عادی
تابآوری خدمه در حال تبدیل شدن به یک مسئله برنامهریزی استراتژیک است. خطوط هوایی به منابع قوی تر، انعطافپذیری بیشتر در برنامهریزی نیاز دارند. گرما و کیفیت هوا همچنین بر محدودیتهای بار، زمانهای عملیات و عملکرد به موقع تأثیر میگذارند و خطوط هوایی را وادار میکنند تا شرایط محیطی را دقیق تر برنامهریزی کنند.
۳. ریسک آب و هوا در حال تبدیل شدن به یک امر عادی است
اختلال آب و هوا از واکنش به بحران به برنامهریزی عملیاتی تبدیل میشود. خطوط هوایی با عملیات نامنظم مکرر، افزایش مواجهه با گرما و ذرات معلق در هوا و بازرسی دقیقتر از سوی قانونگزار، بیمهگر و مسافران مواجه خواهند بود. مدیریت اختلال، برنامهریزی واقعبینانه و ارتباط شفاف با مسافران از عوامل متمایزکننده اختیاری نیستند، بلکه الزامات عملیاتی هستند.
۴. ریسک امنیتی به طور فزایندهای متمرکز بر فرودگاه و حریم هوایی است
خطوط هوایی همچنان در معرض خطراتی هستند که کنترلی بر آنها ندارند. اختلالات فرودگاهی میتواند به سرعت در سراسر شبکه پخش شود، در حالی که محدودیتهای حریم هوایی هزینههای عملیاتی را افزایش داده و برنامهریزی وظایف خدمه را پیچیده میکند. حتی حوادث امنیتی یکباره نیز میتواند اعتماد مسافران را تضعیف کند . اهمیت مسیریابی احتمالی و هماهنگی نزدیک با فرودگاهها و ارائه دهندگان خدمات ناوبری هوایی جدی است.
5. تهدیدات سایبری و هیبریدی یک خطر پنهان برای هوانوردی هستند
قطعی سیستمها صرفاً مسافران را ناراحت نمیکند؛ بلکه ناوگان را زمینگیر می کند. انعطافپذیری سایبری به طور فزایندهای یک مسئله مرتبط با ایمنی است و به جای اینکه صرفاً به عنوان یک نگرانی فناوری اطلاعات تلقی شود، توجه همه ارکان مدیریتی را میطلبد.
6. اعتبار و اعتماد در طول اختلال اهمیت بیشتری خواهد داشت
اختلال موردی، مداوم خواهد بود. رویدادهای بهداشتی، تأثیرات اقلیمی، حوادث امنیتی و شوکهای سیاسی به عنوان فشارهای همپوشانی در نظر گرفته میشوند که انتظار میرود مسافران با فرکانس فزایندهای با آنها مواجه شوند.
این تحلیل تأکید ویژهای بر کیفیت اطلاعات و سرعت پاسخگویی دارد. در محیطی که با عدم قطعیت تعریف میشود، اگر مسافران، آگاهی، حمایت و توانایی تصمیمگیری داشته باشند، احتمال بیشتری دارد که اختلال را بپذیرند.
ناامیدی لزوماً از خود تأخیرها یا لغوها نیست، بلکه از ارتباطات ضعیف، توصیههای متناقض و عدم پاسخگویی آشکار توسط خطوط هوایی است.