با یک کلیک پذیرش شوید

پيشرفت هاي موجود در روش هاي دريافت كارت پرواز و تحویل بار مسافر به شركت هاي هواپيمايي و همچنين فناوري هاي مربوط به نصب بر چسب شناسايي به بار مسافر مي تواند نقش مهمي در طراحي فرودگاه هاي آينده داشته باشد.

كارشناسان مي گويند در آينده اي نه چندان دور از صف هاي طولاني دريافت كارت پرواز و تحویل بار مسافر به شركت هاي هواپيمايي خبري نخواهد بود. در حال حاضر روند فزآينده اي در استفاده از شبكه هاي رايانه اي به چشم مي خورد كه شامل دريافت كارت پرواز و مشخص كردن شماره صندلي به وسيله خود مسافر است. امروزه مسافران در هر زماني كه به اينترنت دسترسي داشته باشند بليت خود را تهيه و در زمان مشخص شده شماره صندلي را انتخاب و كارت سوار شدن دريافت می كنند. حتي پيش از حركت به فرودگاه نيز مي توانند بر چسب مشخص كننده بار خود را نيز از طريق اينترنت دريافت کنند.

به اين ترتيب شركت هاي هواپيمايي انجام بسياري از كارهاي مربوط به مسافرگيري را به خارج از فرودگاه منتقل كرده اند. تنها كاري كه بايد در فرودگاه انجام شود، تحويل بار و كنترل گذرنامه است.

 در صورتي كه دستگاه چاپ گر بتواند بر چسب شناسايي بار را چاپ كند، مسافر به راحتي مي تواند آن را چاپ و در سامانه تحويل بار شركت وارد كند. به اين ترتيب زماني كه مسافر به فرودگاه رسيد. بار خود را در پيشخوان تحويل بار قرار مي دهد و به طرف بازرسي  مسافر مي رود. در حقيقت هدف اصلي شركت هاي هواپيمايي حذف مراحل دريافت و بر چسب گذاري بار در فرودگاه است تا مسافران هر چه زودتر به هواپيما منتقل شوند. در اين صورت تنها تعداد اندكي از كاركنان شركت هواپيمايي در فرودگاه حاضر خواهند بود تا براي كساني كه نتوانسته اند از طريق اينترنت كارت سوارشدن بگيرند، كارت و بارشان را تحويل بگيرند.

شركت هاي هوپيمايي ايرفرانس / كي  ال  ام با همكاري شركت فست  تراك دو محصول تازه خدمات مسافري به نام "ايی تگ" و "ايي تراك"  ارايه كرده اند كه يك بر چسب و ردياب دايمي به شمار مي آيند. اين محصولات نخست براي مسافران بيزينس و فرست كلاس و همچنين مسافران پر سفر در نظر گرفته شد ه بود. ايی تگ و ايی تراك به سامانه شناسايي "فلائينگ بلو" وصل است. اطلاعاتي كه به وسيله  اين دو محصول در سامانه شناسايي نشان داده مي شود با آخرين پروازي كه مسافر رزرو كرده است هم خواني دارد. به عبارت ديگر، درهر لحظه اطلاعات آخرين پرواز رزرو شده مسافر را نشان مي دهد. صفحه نمايشگر ویژه اين برچسب ها كه «ايي اينك» يا همان مركب الكترونيكي است. جزئيات سفر جاري را نشان مي دهد. در نتيجه، بر چسب معمولي شناسايي بار كه روي كاغذ چاپ مي شود، حذف شده است.

از سوي ديگر «ايی تراك» كه همان ردياب الكترونيكي است و با مكان ياب ماهواره اي ارتباط دارد. از طريق بلوتوث موقعيت دقيق بار را مشخص مي كند. مسافران مي توانند با استفاده از تلفن هوشمند، بار خود را رديابي كنند. شركت ديگري به نام «هومينگ پين» نيز بر چسب هاي هوشمندي ارايه كرده كه كاربران مي توانند آن را به هر چيزي كه مايل باشند (مانند پاسپورت، كيف پول، كليد خودرو و ...) بزنند تا در هر لحظه از موقعيت آنها آگاه باشند. فرودگاه ها نيز از فناوري «آر اف آي دي» براي شناسايي و رديابي بار مسافران استفاده مي كنند تا بتوانند موقعيت بار مسافر را در فرودگاه مشخص کنند.

رديابي بار مسافر

براساس بررسي هاي انجام شده، مسافران پس از تحويل بار خود تا رسيدن به مقصد همواره نگران رسيدن بارشان هستند. بررسي هاي «سيتا» نشان مي دهد كه از هر يك هزار چمدان تحويل داده شد ه به بار، هفت چمدان به مقصدی به جر مقصد صاحب بار حمل مي شوند. از ميان 22 ميليون باري كه به درستي جابجا نشده اند 81 درصد با تاخير تحويل داده شده است. 15 درصد از محتويات آنها به سرقت رفته يا آسيب ديده است. درحالي كه 3 درصد بارهاي مورد نظر به طور كامل سرقت شده است. بيشتر بارهايي كه با تاخير مي رسند  به هنگام انتقال از يك پرواز به پرواز ديگر جابجا مي شوند و با استفاده از سامانه هاي رديابي مي توان از انتقال بار به هواپيماي اشتباه جلوگيري كرد. به اين ترتيب اگر بار به اشتباه به هواپيماي ديگري منتقل شده باشد، در صفحه نمايشگر ردياب نشان داده و هشدار لازم فعال مي شود. در اين صورت بار مورد نظر از اين هواپيما خارج و به هواپيماي مسافر منتقل مي گردد.

مسافرت هاي هوايي و شركت هاي هواپيمايي از همان آغاز همواره در پي يافتن راههاي بهتر براي رديابي بار مسافران بوده اند. فناوري رديابي و يافتن بار مسافر نيز همواره در حال پيشرفت است ولي با وجود ادغام شدن مسافران شركت هاي هواپيمايي و پرواز ارتباطي فراوان در فرودگاه هاي مختلفف انتقال بار مسافران پيچيده تر و دشوارتر شده است.

تغييرهاي چشمگير

تغييرهاي چشمگيري در ساخت و طراحي فرودگاه هاي آينده صورت خواهد گرفت. علاوه بر تغييرهاي معماري، تغييرهاي اساسي در شيوه پذيرش مسافر صورت مي گيرد. در حال حاضر فرودگاه مك كارن در لاس وگاس ايالات متحده تنها فرودگاه درآمريكاي شمالي است كه به سامانه رديابي آر اف اي دي مجهز است. از سوي ديگر شركت هاي هواپيمايی كه در آمريكاي شمالي فعاليت مي كنند نرم افزار ويژه چاپ برچسب بار مسافر را كه مسافران بتوانند از طريق اينترنت چاپ كنند به خوبي توسعه نداده اند. در نتيجه  اين احتمال وجود دارد بارهايي كه از طريق آسيا يا اروپا به مقصد آمريكاي شمالي تحويل داده مي شود با مشكلاتي روبرو گردد.

از سوي ديگر با وجود تشویق شركت هاي هواپيمايي نسبت به دريافت كارت سوار شدن و دريافت بر چسب ويژه بار از طريق اينترنت، هنوز تعداد چشمگيري از مسافران تمايل چنداني  به انجام اين كار ندارند. اين عده از مسافران بر اين باورند كه مراجعه به گيشه تحويل بار ايمن ترين راه تحويل بار و دريافت كار سوارشدن مي باشد. از اين رو شركت هاي هواپيمايي بر اين باورند كه مدتي طول مي كشد تا فرهنگ سازي لازم در اين زمينه صورت گيرد.

يكي ديگر از فناوري هاي تازه در پذيرش مسافر «سازه هاي چاپ شده 4 بعدي» نام دارد كه نسبت به محيطي كه براي آن طراحي شده  واكنش  نشان مي دهد. در اين صورت مسافري كه اين سازه را دريافت كرده است پس از وارد شدن به فرودگاه در مکانی كه از پيش تعيين شده است قرار مي گيرد و با وصل كردن آن به دستگاه ويژه همه اطلاعات مسافر به سامانه پذيرش مسافر منتقل مي گردد. ديگر لزومي ندارد تا مسافر براي پذيرش شد ن درصف هاي طولاني معطل شود.

هدف نهايي، جلوگيري از اتلاف وقت مسافران در صف هاي طولاني و سپري شدن وقت مسافر در مكان هاي ديگري از فرودگاه مانند استراحت گاه، فروشگاه يا غذا خوري ها است. در نتيجه با فراهم كردن محيط هاي مناسب، مسافر باسپري كردن وقت اضافه خود در اين مكان ها با آرامش بيشتري پرواز خود را آغاز مي كند.

ورود و خروج الكترونيكي از ديگر شيوه هاي پذيرش است كه مسافر با داشتن كارت ويژه مي تواند اطلاعات خود را به سامانه پذيرش دهد. در حال حاضر از اين سامانه در كنترل گذرنامه استفاده مي شود كه با هر بار گذشتن از ورودي خروجي الكترونيكي و ثبت اثر انگشت، ورود يا خروج مسافر از مرز هوايي ثبت مي گردد.

با خلوت تر شدن محوطه پذيرش مسافر، تغييرهاي عمده اي در معماري و ساختار فرودگاه ها صورت خواهد گرفت. به اين ترتيب، دست اندركاران و مديران فرودگاه ها كاربري فرودگاه را به گونه اي تغيير مي دهند تا بتوانند بازدهي عمليات فرودگاه به ويژه پذيرش مسافر را افزايش دهند. 

اینترنت در پرواز قابل دسترس است

بدون شك توانايي دريافت اطلاعات و امواج تلويزيوني از طريق ماهواره يك اقدام بسيار شگفت انگيز به شمار مي آيد. مجموعه اي از ماهواره ها در ارتفاع 36 هزار كيلو متري زمين، همگام با حركت زمين روي خط استوا به دور زمين مي گردند. به همين دليل اين ماهواره ها از زمين به صورت ساكن ديده مي شوند و باز هم به همين دليل است كه گيرنده هاي ماهواره اي در سطح زمين ساكن مي مانند و با يك بار تنظيم شدن احتياجي به حركت و هم سو شدن با ماهواره ندارند

حال فرض كنيد مسافري داخل هواپيما نشسته است و مي خواهد در حين پرواز از فراز اقيانوس اطلس به اينترنت متصل شود و ايميل خود را باز كند. انجام اين كار به فناوري بالايي احتیاج دارد كه يكي از اجزاي مهم آن آنتن هواپيما است.

بيست سال پيش سازمان فضايي ناسا، امكان اتصال به شبكه اينترنتي را آزمايش كرد. در نتيجه اين پژوهش ها آنتن هاي مسطح ثابت يا متحركي در بالاي بدنه هواپيما نصب مي شود كه قابليت اتصال به اينترنت را فراهم مي كند.

البته طرح هاي گوناگوني ارايه شده كه به صورت مكانيكي يا الكترونيكي تنظيم مي شوند و بعضي از سامانه ها نيز از چند كانال استفاده مي كنند تا بر سرعت اطلاعات رد و بدل شد ه بيفزايند.

با توجه به خواسته ها و درخواست شركت هاي هواپيمايي، آنتن هاي لازم روي هواپيما نصب مي شوند كه در باندهاي مختلف ماهواره عمل مي كنند.

چنين به نظر مي رسد كه به زودي استفاده از اينترنت در حين پرواز به صورت يك ضرورت در آيد. از اين رو تامين كننده هاي اين تجهيزات با توجه به در خواست شركت هاي هواپيمايي و افزايش انعطاف پذيري محصولات خود همچنان در تلاشند تا تجهيزات مناسبي را ارايه دهند.

آنتن هايي كه روي هواپيما نصب مي شوند طبق استانداردهاي «طراحي و ساخت» سازه هاي هواپيمايي خواهندبود. به اين ترتيب  براساس استانداردهاي سازمان هواپيمايي كشوری ايالات متحده و آژانس ايمني اروپا اگر در حين پرواز يك پرنده به وزن يك كيلوگرم به بدنه يا آنتن هواپيما برخورد كند، نبايد اشكالي در سازه هواپيما به وجود آيد و هواپيما بايد بتواند بدون هيچ اشكال يا محدوديتي درمقصد فرود آيد. با رعايت اين استانداردها نصب آنتن هاي اتصال به اينترنت نمي تواند اشكالي در كارآيي هواپيماها به وجود آورند. 

آيا درهاي كاكپيت ايمني لازم را دارند ؟

پس از رويداد يازده سپتامبر سال 2001 مشخصات جديدي براي درب كاكپيت مشخص شد و پس از مدتي برای همه هواپيماهاي مسافربري جهان اعمال گرديد. البته با وجود مقررات بين المللي درباره ورود و خروج كاكپيت، بعضي از شركت هاي هواپيمايي مقررات خاص خود را اعمال می كردند. تا پيش از سقوط پرواز هواپيمايي « ژرمن وينگز» اين مقررات به صورت پراكنده اجرا مي شد و پس از آن سازمان هواپيمايي كشوري ايالات متحده و سپس اروپا حضور دست كم دو نفر را در تمام لحظات در كاكپيت الزامي كردند.

در حال حاضر كه درب كاكپيت تنها از داخل باز و بسته مي شود و بدون اجازه خلبان كسي نمي تواند به كاكپيت وارد شود، اگر در شرايطي مانند سقوط پرواز « ژرمن وينگز » كه كمك خلبان درب را از داخل قفل كرد تا خلبان نتواند داخل شود، چگونه مي توان به کاکپیت وارد شد و از سقوط هواپيما جلوگيري كرد. در اين صورت خلبان يا كمك خلبان هواپيما ربا مي شوند و كسي به آنها دسترسي ندارد.

از سوي ديگر عده اي از كارشناسان ايمني حراستي مي گويند  بهترين راه حل، ساخت درب هايي است كه اگر كسي بخواهد از ورود به داخل كاكپيت جلوگيري كند، بازكردن درب از خارج با تاخير صورت گيرد يا دست كم شيوه اي براي باز كردن درب از خارج ابداع شود تا در شرايط اضطراري، دسترسي امكان پذير باشد.

يكنواختي بين المللي

مقررات يكساني درباره ضد گلوله بودن درب هاي كاكپيت در سراسر جهان اعمال مي شود .نخست  كشورهاي ايالات متحده، اروپا، كانادا و برزيل با هماهنگي هاي نزديكي كه با يكديگر داشتند استانداردهاي درب كاكپيت را مشخص و در  هواپيماهاي خود اعمال كردند.

درب کاکپیت در برابر سلاح گرم مانند اسلحه كمري يا حتي نارنجك بايد طبق پوشش ضد گلوله اي كه درمقررات موسسه ملي بالستيك سطح 3 الف ذكر شده مقاومت داشته باشد. به عبارتی در برابر گلوله كاليبر 9 ميلي متر يا مگنوم 44 مقاومت کند. موسسه ملي اظهار مي دارد كه اين بالاترين سطح حفاظت دربرابر سلاح دستي است كه درب هاي مورد نظر تا بر خورد 48 گلوله به يك نقطه مقاومت خواهند كرد.

براساس مقررات سازمان هواپيمايي كشوري ايالات متحده درب كاكپيت از داخل قفل مي شود ولی باید  به گونه طراحي شده باشد كه در صورت گيركردن يا خراب شدن قفل، خلبانان بتوانند درب را باز كنند تا از كاكپيت خارج شوند. ميهمانداران نیز بايد بتوانند در صورت بيهوش شدن خلبانان به داخل كاكپيت راه یابند. خروجي هاي اضطراري هواپيما بايد امكانات باز شدن از داخل و خارج از هواپيما را داشته باشند البته به جز پنجره هاي كاكپيت .

هواپيماهايي كه مكان خاصي براي استراحت خدمه پرواز دارند و اگر مكان استراحت به كاكپيت راه داشته باشد بايد يك درب با قفلي كه از  كاكپيت كنترل مي شود بين مكان استراحت و كاكپيت تعبيه شده باشد .

شركت هاي هواپيمايي روش هاي جاري متفاوتي را براي بازنگهداشتن درب كاكپيت در حين پرواز دارند. در حال حاضر براساس مقررات سازمان هواپيمايي كشوري ايالات متحده، هر كدام از شركت ها بايد روش هاي جاري خود را به سازمان هواپيمايي اين كشور ارايه دهند تا تاييد شود.

سازمان هواپيمايي كشوري ايالات متحده شركت هاي هواپيمايي را ملزم كرده است تا در هواپيماهايي كه دو خلبان دارند در هر لحظه بايد دو نفر در كاكپيت باشد يعني زماني كه يكي از آنها كاكپيت را در حين پرواز ترك مي كند، خدمه ديگري كه معمولا يك ميهماندار است بايد در كاكپيت حضور داشته باشد. اين قانون، پس از سقوط پرواز «ژرمن وینگز» اجباری شد.

تغييرات اندك در استانداردها

با وجود تاكيد مقررات بين المللي هواپيمايی در زمينه ساخت درب هاي جديد ،باز هم نارسايي هايي در استاندارد اين درب ها به چشم مي خورد. هنوز سامانه شفافي درباره باز كردن درب از بيرون وجود ندارد و در زمان بروز وضعيت اضطراري ، كسي نمي تواند از بيرون درب كاكپيت را باز كند ولي پس از سانحه پرواز «ژرمن وینگز» و الزامي شدن حضور دو نفر در كاكپيت شركت هاي هواپيمايي بلافاصله آن را به جرا در آوردند. البته بسياري از آنها در گذشته اين قانون را نپذيرفته بودند.

ولي آيا اعمال قانون دو خدمه پرواز در كاكپيت مي تواند امنيت مسافران را تضمين كند ؟ در هواپيماهاي كوچكي كه دو يا سه ميهماندار دارند، حضور يك ميهماندار در كاكپيت از تعداد آنها در کابین مي كاهد و توان مقابله با مسافران فرصت طلب يا پرخاشگر كمتر خواهد شد. امید است صنعت حمل و نقل هوایی پاسخگوی این ابهامات باشد. 

از صف انتظار خبری نیست

 بازرسي مسافران و بار همراه  آنان درفرودگاه يكي از دردسرهايي است كه مسافران مجبورند آن را تحمل كنند و با  مشكلات و صف هاي طولاني كنار بيايند ولي بعضي از شركت هاي هواپيمايي با همكاري دست اندركاران فرودگاه ها به راه حل های خوبی دست يافته اند.

بهترين و خوشايندترين تجربه اي كه مسافران مي توانند به هنگام گذشتن از نقطه بازرسي داشته باشند، نبود نگراني از به همراه داشتن بيش از يكصد ميلي ليتر مايعات، كمربند فلزي، خارج كردن  لپ تاپ از كيف و غیره است. در حال حاضر پژوهش هاي گسترده اي درباره بازرسي نامحسوس مسافران در ترمينال هاي فرودگاه ها صورت مي گيرد. به عبارتي مسافران ندانند چه زمان از نقطه بازرسي  گذشته اند. در حقيقت همان زماني كه مسافران از راهرو ارتباطي مي گذرند تا خود را به خروجي سوار شدن به هواپيما برسانند از نقطه بازرسي نيز مي گذرند. دستگاه بازرسي كه در نقطه اي نامحسوس نصب شده است با مقايسه حرارت بدن مسافران و اشياي همراهشان آنها را شناسايي مي كند و در صورتي كه شيئي مورد نظر جزو اشياي ممنوعه یا مشكوك باشد،  هشدار مي دهد. بازرسان نيز در مكاني دور از چشم مسافران در نمايشگرهاي خود مسافران را تحت نظر دارند. به اين ترتيب صف هاي طولاني بازرسي حذف خواهد شد.

فناوري تلفن همراه نيز در زمينه بازرسي فرودگاه كارساز است. مسافران مي توانند از طريق تلفن همراه خود زماني را كه مايلند از بازرسي بگذرند، مشخص كنند. در صورتي كه زمان مشخص شده به وسيله مسافر امكان پذير باشد، تاييد آن به وسيله پيامك به مسافر اطلاع داده مي شود. پانزده دقيقه پيش از فرا رسيدن زمان مورد نظر، هشدار ديگري به مسافر پيامك مي شود. اگر زمان تعيين شده ميسر نباشد سامانه خودكار زمان جديد را به مسافر پيامك مي كند تا مسافر در آن زمان در نقطه بازرسي حاضر باشد.

اكنون اين سامانه در فرودگاه مونترآل كانادا اجرا مي شود. به زودي شاهد راه اندازي نسل تازه سامانه هاي بازرسي مسافران در فرودگاه ها خواهيم بود. سامانه رديابي حرارت بدن مسافران و مقايسه آن با حرارت اشياي ممنوعه آلفا 3 نام دارد كه با اجرايي شدن آن، سامانه مي تواند در ساعت 400 نفر را به راحتي بازرسي نمايد. به اين ترتيب از تعداد كاركنان بازرسي در سالن مسافران نيز كاسته مي شود. به عبارت ديگر اين بازرسان به جاي اينكه در كنار مسافران حضور داشته باشند به صورت نامحسوس به كار خود ادامه می دهند و مسافران نيز بدون صرف وقت در صف هاي بازرسي به صورت نامحسوس و بازدهي بيشتري بازرسي می شوند . 

ارزشهای حیاتی تجهیزات کیترینگ

اسپايس بر گرفته از پنج حرف واژه انگليسي به معني "تجهيزات كيترينگ نوآورانه فضا" است.  اين تجهيزات اول بار در دهه 1970 براي نخستين هواپيماهاي پهن پيكر ساخته شدند.

كارخانه هواپيماسازي ايرباس در اين خصوص مي گويد : با این تجهیزات، آشپرخانه هواپيما كوچكتر، سبك تر و کاراتر خواهد بود. محاسبه ايرباس نشان مي دهد وزن يك هواپيماي پهن پيكر با ظرفيت 250 تا 300 مسافر، نزديك به 400 تا 600 كيلوگرم كمتر خواهد شد. كاهش وزن در ايرباس 380 به يك تن خواهد رسيد. با توجه به كاهش وزن و  صرفه جويي در فضا مي توان به جاي تجهيزات كيترينگ  صندلی قرار داد.

نكته مهم

شركت هاي هواپيمايي هميشه سعي كرده اند تا زمان توقف هواپيما براي نظافت، شارژ و تخليه كيترينگ را كاهش دهند. به همين دليل ايرباس با استفاده از يك هواپیمای ايرباس 330 و صندلي هاي  معمولي ، تاثير طراحي گالی هواپيما بر زمان آماده سازي هواپيما براي پرواز بعدي را آزمايش کرد. چند شركت سازنده تجهيزات كيترينگ  و شركت هايي كه خدمات كيترينگ  ارايه مي كنند در اين آزمايش شركت داشتند.

بارگيري وسايل كيترينگ از انتهاي هواپيما نقش مهمي در زمان آماده سازي هواپيما دارد. به همين دليل يك گالي كامل در كنار درب شماره 4 هواپيما نصب كردند تا زمان بارگيري و آماده سازي هواپيما را محاسبه كنند. در حال حاضر همه چرخ دستي ها بايد به صورت جداگانه جابجا و به هواپيما منتقل شوند ولي با اجراي طرح اسپايس كه تنها جعبه ها منتقل مي شوند، لزومي به اين كار نيست. در اين آزمايش ها انواع  گوناگون طرح ها و چيدمان ها آزمايش شدند تا كمترين  زمان براي بارگيري اندازه گیری شود. هدف اصلي از انجام اين آزمايش ها دست يافتن به معيار زماني بارگيري كيترينگ است. در حال حاضر شركت هاي هواپيمايي با توجه به نوع  كيترينگ و اقلام آن، زمان جداگانه را براي آماده سازي هواپيماهاي خود مشخص مي كنند.

يكي ديگر از شاخص های اين آزمايش ها ، ارايه خدمات در حين پرواز بود. براي همين منظور از تعدادی ميهماندار براي ارزيابي كيفيت ارايه  خدمات استفاده شد. ميهمانداران اظهار كردند كه با تجهيزات كيترينگ اسپايس ارايه ای آسان تر صورت مي گيرد. نخست با استفاده از تجهيزات معمولی خدمات ارايه شد و سپس ميهمانداران به ارايه خدمات با استفاده از تجهيزات اسپايس در زمانی كوتاهتر پرداختند.

يكي ديگر از شاخص هاي اين آزمايش ها جداسازي زباله ها در حين پرواز است. جداسازي زباله ها با تجهيزات معمولی (استفاده از چرخ هاي دستي رایج) دشوارتر است، به همين دليل ناظران اين آزمايش ها در پي يافتن شيوه هاي مناسب و كارساز براي جداسازي زباله پروازها هستند. گفته مي شود كه تنها در فرودگاه هيترو لندن روزانه 70 تن زباله به محل دفن زباله منتقل مي شود. در صورت جداسازي غذا با اقلام بازيافتي در حين پرواز، پسماندهاي غذايي براي توليد انرژي به مركز سوزاندن زباله در فرودگاه منتقل مي شود.

براي جداسازي زباله ها از كيسه  هاي مشخصي استفاده مي شود . هر كدام از اقلام بازيافتي در كيسه هاي رنگي خاصي ريخته مي شود. جاسازي اين كيسه ها در تجهيزات كيترينگ اسپايس خيلي سريعتر و ساده تر است. چرخ دستي تاشو از بالا باز مي شود و ميهمانداران به راحتي مي توانند كيسه را در آن قرار دهند.

ادغام و هماهنگي

معرفي و ارايه استاندارد جديد تجهيزات كيترينگ مي تواند مشكلاتي را در حين ادغام اين تغييرات به دنبال داشته باشد. به ويژه زماني كه هواپيماي مورد نظر با هواپيماي ديگري عوض شود.

بررسي ها نشان مي دهد كه 55 درصد شركت هاي هواپيمايي اروپا و امريكايي شمالي بيش از يك نوع گالی در ناوگان خود دارند، به عبارت ديگر بعضي از هواپيماها به سامانه معمولی و بعضي ديگر به سامانه اسپايس مجهزند. البته در سامانه معمولی انعطاف پذيري لازم براي استفاده از چرخ دستي هاي مختلف وجود دارد.

شركت هاي هواپيمايي كه از دو استاندارد مختلف سامانه كيترينگ استفاده مي كنند، در 4/0 درصد موارد مجبور مي شوند هواپيما ها را جايگزين يكديگر كنند. اگر هواپيماهاي جايگزين شده از يك نوع باشند اشكالي پيش نمي آيد ولي در بعضي از موارد شركت مجبور مي شودبنا به دلايلي هواپيما را با تایپ ديگري جايگزين کند كه در اين صورت اگر يكي از هواپيماها داراي تجهيزات اسپايس باشد، مشكلاتي بروز خواهد كرد.

در صورتي كه هواپيماي جايگزين شده داراي تجهيزات اسپايس باشد، بايد همه اقلام كيترينگ دوباره چيده شود. همين مسئله باعث 3 ساعت تاخير و هزينه اي نزديك به 60 هزار دلار خواهد شد. آمار ايرباس نشان مي دهد كه هر هواپيماي پهن پيكر تنها يك بار در سال با چنين مشكلي روبرو خواهد شد ولي استفاده از سامانه تجهيزات كيترينگ اسپايس مزاياي بسياري در بردارد كه حتي با وجود مواردي كه در بالا ذكر شد، باز هم مي تواند توجيه اقتصادي قابل قبولي داشته باشد.

كاهش وزن هواپيما، كاهش مصرف سوخت و افزودن صندلي هاي بيشتر در فضايي كه قبلا براي جا دادن تجهيزات كيترينگ معمولي اختصاص يافته بود ده برابر هزينه ناشي از تاخيري كه ذكر شد، صرفه جويي اقتصادي براي شركت خواهد داشت.

در حال حاضر بسياري از شركت هاي هواپيمايي اظهار مي دارند در مقايسه با هزينه اي  كه بايد براي تعويض تجهيزات كيترينگ صرف كنند، هزينه تاخيرهاي ناشي از جايگزين كردن هواپيما با هواپيماي ديگري كه تجهيزات يكساني ندارد ناچيز  مي باشد. به همين دليل حتي زماني كه دو شركت با يكديگر ادغام مي شوند، هيچ گونه يكسان سازي در تجهيزات كيترينگ صورت نمي گيرد ولي اگر هزينه يكسان سازي يك بار صورت گيرد، مشكلات و دردسرهاي فراواني را از سر راه حذف خواهد كرد. البته اين مسئله، علاوه بر كاهش هزينه هاي بعدي خواهدبود.

كاهش دردسر

مزاياي مجهز كردن هواپيماها  به سامانه هاي جديد تجهيزات كيترينگ فراتر از كاهش وزن و صرفه جويي در فضا مي باشد. آسيب ديدگي در گالی هواپيما، بيشترين درصد آسيب ديدگي درحين كار براي ميهمانداران را در بر دارد. با استفاده از ميز انتقال اسپايس ديگر احتياجي به بلند كردن چرخ هاي دستي نيست. در اين صورت از آسيب ديدگي ناشي از آزاد كردن چرخ هاي دستي كه به صورت عمودي گير كرده اند خبري نخواهد بود.

يكي ديگر از مزاياي سامانه اسپايس، كاهش فعاليت ميهمانداران است. در سامانه تجهيزات اسپايس، ميهمانداران مجبور نيستند بطري هاي نوشيدني ها را از بسته بندي خارج و در كشو و سپس روي چرخ دستي قرار دهند.

يكي از ناظران اين آزمايش ها مي گويد زماني كه هواپيما به ارتفاع مناسب مي رسد، ميهمانداران از صندلي خود بلند مي شوند و به محل آماده سازي كيترينگ مي روند. سپس پرده ها بسته مي شود و سر و صداي زيادي مانند باز و بسته شدن درب كشو و حركت تجهيزات به گوش مي رسد.  پس از 10 الي 15 دقيقه ميهمانداران به همراه چرخ دستي هاي خود از پشت پرده بيرون مي آيند ولي با وجود اسپايس احتياجي به اين همه جنب و جوش نيست. زيرا همه چيز به وسيله  مسئول كيترينگ در جعبه ها  چيده و آمده شده است. كافي است تا ميهماندار جعبه را روي چرخ دستي ويژه قرار دهد و براه بيفتد. حتي در شركت هايي كه بليت هاي ارزان قيمت مي فروشند، ميهمانداران در حين پرواز زمان بيشتري براي فروش اقلام ارايه شده مانند غذا و نوشيدني خواهند داشت. 

زیر مجموعه ها

اعضای انجمن

logos